रंगा पुणेचे द्विभाषिक नाटक; १० वर्षांचा प्रवास पूर्ण
नॉस्टॅल्जिया, व्यंग आणि आधुनिक वीरतेची नव्याने मांडणी
अमिताभ बच्चन यांच्या आयकॉनिक प्रतिमेवर आधारित ‘हिरो’ हे नाटक पुन्हा एकदा रंगभूमीवर झळकणार आहे. रंगा पुणे या नाट्यसंस्थेचे हे द्विभाषिक हिंदी-मराठी सादरीकरण 20 फेब्रुवारी रोजी भरत नाट्य मंदिरात होणार आहे. महाविद्यालयीन स्पर्धेतून सुरू झालेल्या या नाटकाला दशक पूर्ण झाले असून ते आता कल्ट फेव्हरेट ठरले आहे. नाटकात बच्चन यांच्या ‘अँग्री यंग मॅन’ प्रतिमेचा संदर्भ घेत आधुनिक वीरतेवर भाष्य करण्यात आले आहे. व्यंग, नॉस्टॅल्जिया आणि सामाजिक प्रश्नांची सांगड घालत हे नाटक प्रेक्षकांना विचार करायला भाग पाडते.
पुणे : अमिताभ बच्चन यांच्या लार्जर दॅन लाइफ सिनेमॅटिक प्रतिमेपासून प्रेरित ‘हिरो’ हे नाटक आजच्या काळातील वीरतेची व्याख्या नेमकी काय असा प्रश्न उपस्थित करते. व्यंग आणि नॉस्टॅल्जियाची सांगड घालत हे नाटक धैर्य, पुरुषत्व आणि नैतिकतेबाबत नव्याने विचार मांडते.
रंगा पुणे या नाट्यसंस्थेचे हे द्विभाषिक हिंदी आणि मराठी नाटक 20 फेब्रुवारी रोजी भरत नाट्य मंदिर येथे सादर होणार आहे. महाविद्यालयीन स्पर्धेतील प्रवेश म्हणून सुरू झालेल्या या निर्मितीला आता दहा वर्षे पूर्ण झाली असून, काळानुरूप ती अधिक परिपक्व झाली आहे.
दिग्दर्शक अभिषेक दवे यांनी सांगितले की, सुरुवातीला सर्वजण अमिताभ बच्चनचे चाहते असल्याने या उत्साहातून नाटक साकारले गेले. “गेल्या दशकात स्क्रिप्ट अधिक सुसंस्कृत आणि धारदार झाली आहे,” असे त्यांनी नमूद केले. त्यांच्या मते, बच्चन यांच्याशी असलेले नाते हे केवळ नॉस्टॅल्जियापुरते मर्यादित नसून सामायिक सांस्कृतिक स्मृतीचा भाग बनले आहे.
‘हिरो’ची कथा साधी वाटली तरी आशयगर्भ आहे. एका मुलीला, जी बच्चनची मोठी चाहती असते, प्रपोज करण्यासाठी एक मुलगा स्वतःला 80-90 च्या दशकातील बच्चनसारखा स्टाईल करतो. त्या काळातील ‘अँग्री यंग मॅन’ प्रतिमेचा प्रभाव त्याच्या वागण्यात दिसतो. नाटकातील अनेक संवाद ‘जंजीर’ आणि ‘दीवार’ यांसारख्या चित्रपटांतील प्रसिद्ध ओळींवर आधारित असून त्यांना नव्या संदर्भात मांडले आहे.
मात्र नाटक केवळ गौरवगीत गात नाही, तर कालबाह्य झालेल्या वीरतेवर प्रश्नचिन्ह उपस्थित करते. दवे यांच्या मते, विषारी पुरुषत्वाला समर्थन नाही आणि आधुनिक नायक तोच जो सर्वांचा आदर करतो. कथानकातही मुलगी विषारी वर्तन सहन न करता नायकाला सोडून जाते, असा संदेश देण्यात आला आहे.
दहा वर्षांनंतर ‘हिरो’ हे नाटक एकाच वेळी श्रद्धांजली आणि समीक्षा ठरते. बच्चन यांच्या पौराणिक प्रतिमेचा वापर करताना ते भूतकाळाचे अंधानुकरण न करता आजच्या प्रेक्षकांना नायकाची नव्याने व्याख्या करण्याचे आव्हान देते.
