एका गावात सुरेश आणि रमेश नावाचे दोन चांगले मित्र राहत होते. लहानपणापासून एकमेकांच्या सोबत असल्यामुळे त्यांच्यात चांगले नाते होते, आणि त्यांचे मित्रत्व इतके दृढ होते की दोघे गरीब असूनही एकमेकांना कधीच कमी मानत नसत. दोघेही एकाच शेतात काम करत आणि एकमेकांच्या कष्टांवर विश्वास ठेवत होते.
एक वर्षे गावात चांगला पाऊस झाला. सुरेशने बियाणे योग्य प्रकारे निवडले होते आणि मेहनत केली होती, त्यामुळे त्याचे पीक भरपूर आले आणि त्याला शेतमाल विक्रीतून चांगले पैसे मिळाले. दुसरीकडे, रमेशने चुकीचे बियाणे पेरले होते, ज्यामुळे त्याचे पीक नुकसानकारक झाले आणि त्याला आर्थिक फटका बसला.
सुरुवातीला रमेशने सुरेशचा यश पाहून आनंद व्यक्त केला, परंतु जसजसे दिवस गेले, तसतसे त्याच्या मनात द्वेष निर्माण झाला. तो सुरेशच्या यशावर प्रश्नचिन्ह उभारू लागला आणि गावात त्याच्या बदनामीची सुरुवात केली. सुरेशने रमेशचे वागणे पाहिले, पण त्याला दुःख वाटले कारण तो त्याच्या जुन्या मित्राला कधीच दुखवायचे नव्हते.
या गोष्टीतून शिकण्यासारखी गोष्ट म्हणजे नशिबाच्या फटक्याने माणूस कितीही बदलला, तरी मैत्री, आदर, आणि परोपकाराचा मार्ग सोडू नये. द्वेष आणि अपयशाचा सामना सकारात्मकपणे करणे शिकायला हवे.
